İlk Basım yılında bilge kral Aldren Kadrava'nın bütün halklarının ustalarını topladı. Her halk mühre kendi toprağından bir madde verdi ve mühür hepsinden birden döküldü. Kuralı basitti: Sigrelis'le basılan ferman dağdan denize kanundu.
Ama mührün ikinci, daha sessiz bir işi vardı. Aldren onu Ulmarok'un yükseldiği yarığın üstüne kurulan Kül Kapısı'na bastı ve toprağın uçlarına Çivi Taşları diktirdi. Mühürdar her yıl Basım Gecesi mührü kendi eliyle kapıya basmalıydı; taşlar bir kez titrerdi. Altı yüz on bir yıl boyunca o gece bir kez bile atlanmadı.
Ysmen varissiz ölünce mühür tanımadığı bir elle basıldı. Maddelerin birleştiği çizgilerden çatladı; önce ikiye, sonra dörde, sonra sekize. Bu yüzden her parça bir halkın maddesidir. Sekiz ışık sekiz Çivi Taşı'na uçtu. Çivi Taşları hanedanların merkezinde değil, iki komşu hanedanın sınırında durur: her parça kendi halkının sınırına, saat yönündeki komşusuyla paylaştığı taşa düştü. Kendi parçanı kazanmak için komşunla karşılaşırsın.
