1. Ana sayfa
  2. Kadrava
  3. Ulmarok, Kül Ordusu

Kadrava

Ulmarok, Kül Ordusu

Yüzü yok, sesi yok. Yalnız yürüyüşü var.

Kadrava'nın altında, Ulmar Yarığı'nın dibinde eski bir güç yatar. Bir tanrı değildir, bir kral değildir. Bin yıllık savaşlarda gömülmeden kalan ölülerin külüdür ve kendini hatırlamaya başlamıştır.

Ulmarok sessizlik ister: bütün ateşler sönsün, bütün çanlar sussun, bütün yollar küle gömülsün. Mührün yeniden birleşmesini istemez; parçaları kimse birleştiremesin diye tutar. Hanedanların birbirini kırdığı yerde güçlenir; savaş alanları onun tarlasıdır.

Aşağıdan gelir. Önce Çivi Taşları'nın dibinde, harabelerde ve eski savaş alanlarında açılan kül yarıklarından çıkar, sonra Kül Kaleleri kurar. Karadan yürür: ova, geçit ve dağ yolları onun yollarıdır. Önünde ürünü soldurup kuyuları acıtan ılık bir kül pusu yürür. Askerleri kül ve kemiktendir; düşen asker dağılır ve rüzgâra karışır.

Ulmarok hiçbir hanedanın değil, herkesin düşmanıdır. Hedefini sancağa bakarak seçmez. Onu durdurmak tek bir beyin işi değildir: birliklerin, hatta düşman hanedanların bile yan yana durması gerekir. Savaşmayan beylerin de payı vardır: tüccar savaş sandığını doldurur, bilgin çareyi bulur, diplomat ateşkesi bağlar.

Külün alametleri

Yazın gri kar

Sıcak aylarda kar gibi kül yağar.

Kuyuda duman

Kuyu suyu duman tadında olur.

Susan kargalar

Kargalar ötmez olur.

Mavi ateş

Ocaklar mavi yanar.

Kül halkaları

Sabah köylerin çevresinde kül halkaları bulunur.

Ilık çatlaklar

Topraktaki çatlaklar ılıktır.