Kronik
Salvaro Kroniği: Ostrema Defterinden
Her şeyin bir fiyatı vardır.
Kayda geçsin: Salvaro hanedanının ilk sermayesi tek bir balıktı.
Kül Kışı'nın on ikinci yılında, kayıkçı Salva güneyin boş bir koyuna yanaştı. Teknesinde ağ, ağında gümüşten bir balık vardı. Balık değil, denizin dibinden çıkan bir gümüş külçesiydi; Salva onu ağıyla çekmişti. Koyun sahibi aç bir balıkçı ailesiydi. Salva onlara balığı verdi, karşılığında koyu ve iskeleyi aldı. İki taraf da kârlı çıktığına inandı. Ostrema'nın ilk kuralı o gün yazıldı: iyi bir anlaşmada iki taraf da gülümser, ama biri daha çok gülümser.
Ostrema bugün sekiz köprülü bir şehirdir. Her köprünün altından başka bir halkın gemisi geçer. Kuzeyin demiri, bozkırın derisi, ovanın buğdayı, çölün camı ve tuzu, ormanın kerestesi bu köprülerin altında el değiştirir. Biz hiçbirini üretmeyiz. Hepsini taşırız. Kadrava'nın borcu bizim defterimizdedir.
Aldren mühür için sekiz madde istediğinde deniz gümüşünü biz verdik. Bedava değildi. Ama karşılığını hiçbir zaman istemedik; Mühür Çağı'nın altı yüz yılı kendi başına yeterli bir faizdi.
Askerlerimiz azdır ve pahalıdır. Bunu saklamayız. Ostremalı bir genç kılıç tutmayı değil, terazi tutmayı öğrenir. Savaş geldiğinde altınımız konuşur: paralı kılıççılar, kervan atlıları, kiralık kaptanlar. Sadakatin de bir fiyatı vardır ve biz o fiyatı her zaman zamanında öderiz.
Kan davamız Korsaro'dur. Kayda geçsin: İB 230'da hanedanın küçük oğlu Korsa, ağabeyine karşı miras davası açtı, kaybetti ve sürgün edildi. Bir gemi çaldı, batı adalarına kaçtı ve orada bir korsan kraliçesiyle evlendi. Bugün kendilerine hanedan diyorlar. Biz onlara alacaklı olduğumuz, kaçmış bir oğulun torunları diyoruz. Gemilerimizi yağmaladıkları her yıl defterimize yazılır.
Bugünkü liderimiz Prenses Veyla Salvaro'dur, "Altın Terazi". Otuz dört yaşındadır. Bir anlaşmayı okumadan imzalamaz, imzaladığını da hiçbir zaman unutmaz. Gülümsemesi Ostrema'nın en pahalı malıdır.
Esmeren bilginleri, Mühürdar Ysmen'in ölümünde bizim payımız olduğunu fısıldıyor. Kayda geçsin: Ölü bir borçlu, alacaklıya hiçbir şey ödemez. Ysmen'in ölümü bizim zararımızdır.
Gümüş Parçası bugün Ostrema ile Korsaro adaları arasındaki sularda, Tuzdişi Adası'nda, sisin içinde, nefes almayan bir filonun elindedir. Kayıkçılar altı yüz yıl önce yeminlerini o gümüşe ettiler; şimdi onu ücretleri sayıyorlar. Salvaro bunu kabul etmez. Bir mal, ancak satıldığında el değiştirir.
Ve bir şey daha, yalnız bu defterin okuyabileceği bir şey: Gümüş Senet. Mühürdar Ysmen öldüğünde Ostrema'ya ödenemeyecek kadar borçluydu ve teminat olarak Sigrelis'i göstermişti. Senet Prenses'in kasasındadır. Mühür birleştiğinde kimin olacağını tartışanlara söyleyecek bir sözümüz var: o mühür zaten ödenmemiş bir faturadır.
Bir not daha: Vahra'nın kervan beyleri liman vergimizden şikâyet ediyor. Kayda geçsin: Kum da deniz kadar geniştir, ama sonu her zaman bir iskeleye çıkar.
Hesap kapanmadı.
