Kronik
Torvek Kroniği: Örsün Hatırladıkları
Dağ eğilmez.
Bizi yumuşak sananlar ovadan geldi. Biz dağın içinde doğduk.
Kül Kışı'nda, ovanın şehirleri susarken, Demirci Torva halkını kuzeye sürdü. Arkalarında kül, önlerinde kaya vardı. Torva çekici kaldırdı ve dağa sekiz kez vurdu. Her vuruşta bir kapı açıldı. Sekizinci kapı açıldığında halk içeri girdi ve kırk kış dışarı çıkmadı. Ekmeği taşla tarttık, suyu buzdan erittik, çocuklarımıza kor başında okumayı öğrettik. Kül Kışı bittiğinde dağdan çıkan halk, dağa giren halktan daha sertti.
Aldren sekiz halkın ustasını çağırdığında ilk gelen biz olduk. Ona kara demiri verdik. Sigrelis'in iskeleti bizim demirimizdi; altı yüz on bir yıl onu biz tuttuk.
Kara Kaya sekiz kapılıdır. Diğerleri her sabah açılır, her akşam kapanır. Sekizinci kapı açılmaz. Neden açılmadığını sormak Kara Kaya'da terbiyesizlik sayılır.
Ocaklarımız Kadrava'nın kılıçlarının yarısını döver. Bunu övünmek için söylemiyoruz; bir gerçeği kayda geçiriyoruz. Düşmanımızın elindeki kılıcı da çoğu zaman biz dövdük. Torvek demiri satar, ama sözünü satmaz.
Kan davamız iki tanedir. İlki Tolgar'dır. İB 471'de bozkır akıncıları kuzey köylerimizi bir gecede yaktı. Ertesi bahar akıncı beylerini Kara Kaya'nın kapısına astık. Tolgar bunu unutmadı; biz de köylerimizi unutmadık. İkincisi Brenvak'tır. İB 388'de ocaklarımız için batı ormanlarında açtığımız kömür kuyuları yangına döndü. Biz onu kaza diye yazdık, onlar başka türlü yazdı. Lord Garun bu konuda konuşmaz.
Bugünkü lordumuz Garun Torvek'tir. Sağ elini genç yaşta bir ocak yangınında kaybetti ve kılıcını sol eliyle kullanmayı yeniden öğrendi. Sesi alçaktır; söylediğini bir kez söyler. Varisi kızı Leydi Brisa, Kara Kaya'nın surlarını babasından daha iyi bilir.
Kırılma Gecesi naibimiz Aldrava'daydı. Mührün demirini bizim ocaklarımızın dövdüğünü, basma hakkının bizde olduğunu söyledi. Dinlenmedi. Mühür kırıldı. O gece kuzey dağlarında kar griye döndü.
Demir Parçası Kara Kaya'ya düşmedi. Kuzgun Manastırı'na düştü, dağlarımızın Halvaren tepelerine indiği sınıra, rahiplerin çanlarını duyabileceğimiz yere. Şimdi orada kül bekliyor. Kendi demirimizi almak için rahiplerle aynı kapının önünde duracağız; Torvek için bundan ağır bir şey yoktur. Torvek için o parça bir taç değildir. Bir borçtur. Demirimiz mührü altı yüz yıl tuttu; yeniden tutacak.
Bazı geceler Lord Garun yalnız başına aşağı galerilere iner ve Sekizinci Kapı'nın önünde durur. Taşlara elini koyar. Taşlar ılıktır.
Ocakların sesi kesilmesin.
